Budować lepszy świat

nadzieja1

Opatrując dziecku w Afryce ranę, podając chleb głodującej kobiecie w Syrii, czy usuwając skutki trzęsienia ziemi w Azji – niektórymi ludźmi kieruje tylko jedno: chęć bezinteresownego niesienia pomocy, zatrzymania i załagodzenia cierpienia.

Osoby niosące pomoc humanitarną uczą nas, że każdy zasługuje na życie w godnych warunkach, bez uczucia strachu, odczuwania głodu, pragnienia… Pokazują, że wszyscy ludzie tak samo czują ból zadanej rany i jednakowo pragną dostępu do edukacji, opieki medycznej i możliwości samodzielnego decydowania o swojej wolności – bez konfliktów zbrojnych. Kiedyś dzień 19 sierpnia był dla mnie tylko jednym z wielu wakacyjnych dni. Teraz już wiem, że to wyjątkowy czas. We wszystkich kalendarzach widnieje jako Światowy Dzień Pomocy Humanitarnej.

Corocznie obchodzony, od 11 grudnia 2008 roku – kiedy zgromadzenie Ogólne ONZ ustanowiło ten szczególny dzień m.in. aby upamiętnić zamach terrorystyczny na placówkę w Bagdadzie. Podczas bombardowania zginęło 22 niewinnych pracowników niosących pomoc humanitarną.

Czym charakteryzuje się pomoc humanitarna? Niezwykłym działaniem, które nie zważa na granicę i te geograficzne jak i społeczne. nadzieja2Kieruje się ona ratowaniem życia ludzkiego, często w szczególnie trudnych warunkach – konfliktów zbrojnych, klęsk żywiołowych, a nawet epidemii. Czasami to zwyczajne, monotonne działanie, aby poprawić edukację dzieci, czy pozwolić najuboższym na dostęp do czystej wody i nieograniczonej niczym opieki medycznej.

Po II wojnie światowej wyraźnie wyłoniono cztery główne zasady pomocy humanitarnej. Zaliczamy do nich:

  • humanitaryzm, czyli na każde ludzkie cierpienie mamy moralny obowiązek zareagować,
  • bezstronność – brak dyskryminacji ze względu na rasę, narodowość, płeć, wyznanie, klasę społeczną, czy poglądy polityczne,
  • neutralność, bezstronność w działaniu na polu konfliktów politycznych, klasowych, czy religijnych,
  • niezależność – brak służenia określonym celom politycznym, ekonomicznym, militarnym itp. Jedyny i główny cel to niesienie pomocy.

Wielu aktywnych działaczy, na rzecz pomocy humanitarnej dodaje cechę profesjonalnego i mądrego działania, aby pomagając nie uzależniać od pomocy tylko budować lepszy świat.

W dniu 19 sierpnia pomyślmy o ludziach, którzy stracili zdrowie, a nawet życie pomagając najbiedniejszym tego świata. Pamiętajmy o licznych wolontariuszach poświęcających swój czas aktywnie działając bez względu na porę roku, kraj, czy występujący w danym regionie problem humanitarny. Wierzę, że każdy z nas może w tym pamiętnym dniu, zrobić niewielki ,,gest”, który zmieni nasz Świat na lepsze! Może to będzie modlitwa, dar serca, obecność przy potrzebującym, propagowanie idei humanitaryzmu, a może nawet podarowanie głodującemu dziecku półrocznego zapasu mleka w proszku – niezbędnego pakietu na start… lub rozpoczęcie działań na rzecz budowy studni w Afryce. Wszystko zależy od Ciebie! Ważne, żeby pomogło nam przekroczyć granice – nie tylko te geograficzne, czasami zwykłe ludzkie uprzedzenia, obojętność czy wyjście z własnej strefy komfortu.

W dniu 19 sierpnia bądźmy otwarci na potrzeby drugiego człowieka – tego będącego blisko i żyjącego bardzo daleko. Niech ta pozytywna idea solidarności pozostanie z nami również przez resztę roku.

Klaudia Krzyżanowska

nadzieja3

Klaudia Krzyżanowska – wolontariuszka w sierocińcu w Addis Abeba (Etiopia)