W Bouar tworzymy nową historię

bouar1

Pragnę przywitać Wszystkich którzy dzięki Fundacji Dzieci Afryki włączyli się w Program „Bilet do Świata dla dziewcząt z Bouar” w Republice Środkowoafrykańskiej. Na początku pragnę w całego serca podziękować Fundacji Dzieci Afryki i Wam Wszystkim za wszelką otrzymaną pomoc.

Jesteśmy Wam bardzo wdzięczni i ogarniamy Was naszą modlitwą. Chciałabym także Was prosić, abyście się nie zniechęcali jeżeli okaże się, że Wasza podpieczona przerwie naukę albo ją odroczy. Zapewniam Was, że każda chwila spędzona w Centrum św. Kizito, niezależnie od czasu jej trwania, jest dla nich bardzo cenna. Po pierwsze dlatego, że chociaż przez chwilę mogą robić to, co lubią oraz to, w czym są naprawdę dobre, czyli szyć, harfować i uczyć się. Każdy przypadek odejścia ze szkoły jest inny. Bardzo często może to być po prostu brak motywacji, czy nieumiejętność systematycznej pracy. Innym razem to ciąża albo małe dziecko, którym trzeba się zająć. Niekiedy przyczynia się do tego rodzina, która zamiast wspierać, wysyła sierotę np. na targ, aby handlowała czyli zarabiała pieniądze a nie traciła niepotrzebnie czas na chodzenie do szkoły.

Centrum Kulturalne św. Kizito w Bouar powstało w 2000 roku i od samego początku swego istnienia było nastawione na pomoc młodemu pokoleniu. W tym właśnie celu został wybudowany amfiteatr. Wykorzystywany jest na potrzeby różnych spotkań, występów, czy też prezentacji filmów. Jest także także biblioteka, czytelnia, kaplica i sale wykładowe. Prowadzone kursy krawieckie, podobnie jak alfabetyzacja i wiedza ogólna, miały pomóc dziewczętom w zdobyciu zawodu.

bouar2Podsumowując ubiegły rok szkolny muszę przyznać, że jeszcze nigdy przez nasze Centrum nie przewinęło się tak wiele dziewcząt, które chciały uczyć się krawiectwa, a co najważniejsze, tak wiele z nich dotrwało do końca. Kochani, tworzymy nową historię. Po raz pierwszy rozdaliśmy osiem maszyn do szycia wraz z wyprawką (materiał, nożyczki, igły, nici, mulina, miara krawiecka, ozdobna tasiemka) osobom, które ukończyły trzyletni kurs nauki. To wielka radość.

Muszę się Wam przyznać, że długo nie wiedziałam jak wszystko zorganizować. Jakich użyć środków, aby jak najlepiej przygotować dziewczyny do zawodu, a następnie jak je zmotywować, aby nie sprzedały maszyn, ale używały ich jako narzędzia pracy i co za tym idzie, środka utrzymania. Nasze uczennice z nie małym trudem poznawały tajniki kroju i szycia. Miały na to zaledwie parę miesięcy. Podstawowym problem z jakim się spotykamy, to brak wykwalifikowanych nauczycieli, którzy umieliby swoją wiedzę przekazać dziewczętom. To czego ja nauczyłam się w szkole krawieckiej w Polsce, na niewiele się przydaje w tutejszych warunkach. Tworzenie wykroi wymaga znajomości liczenia, dzielenia, dodawania. Tutaj natomiast mamy do czynienia raczej z analfabetkami. Nawet ci, którzy chodzili do szkoły, czy skończyli kilka klas, mają poważne problemy z matematyką. Jednak przyszły rok i moje kilkuletnie doświadczenie pracy tutaj, niesie nowe nadzieje.

Dzięki życzliwości naszych wolontariuszy z Francji, mogliśmy kupić nowe książki i czasopisma krawieckie. Oprócz tego, że są w języku francuskim, to także przedstawiają podstawy krawiectwa; są napisane prostym językiem i zaopatrzone kolorowymi ilustracjami. Oprócz zdobywania wiedzy z zakresu krawiectwa i francuskiego, prowadzimy też zajęcia kulinarne, sportowe oraz przygotowujące do życia w rodzinie. Ks. Mirosław Gucwa, który czuwa nad całością i dba o rozwój duchowy dziewcząt, raz w tygodniu prowadzi dla nich katechezę. Poza tym kilka razy w roku organizujemy z podopiecznymi prezentację naszych wyrobów. Wystawiamy je w naszym Centrum albo jak np. z okazji Święta Kobiet na Rynku Głównym. Robimy też loterię fantową.

bouar3Na zakończenie roku z inicjatywy dziewcząt odwiedziliśmy nasze więzienie. Z tej okazji 120 aresztowanych otrzymało posiłek, na który złożyliśmy się wspólnie. Wszyscy, bardzo mocno przeżyli to spotkanie, w niejednych oczach widziałam łzy. Zawsze też z okazji świąt spotykamy się w Centrum, aby wspólnie świętować. Beatrice (której pomogliście wyleczyć wzrok) z dziewczętami przygotowują z tej okazji program artystyczny, jest także modlitwa, śpiew, taniec, a na zakończenie posiłek i drobne upominki.

Nieustannie szukam nowych sposobów, aby motywować nasze podopieczne. Jednym z nich jest nagroda za frekwencję czy sumienną pracę na zajęciach. W zależności od możliwości staram się dawać im rzeczy praktyczne, np. ubrania, buty, mydełko czy przybory krawieckie. Dzięki życzliwym ludziom i wszystkim rzeczom, które otrzymaliśmy w kontenerach z Polski, możemy o wiele skuteczniej pracować. Mamy bowiem narzędzia do pracy: materiały, maszyny do szycia i przybory i dodatki krawieckie.

W ubiegłym roku naukę w st. Kizito rozpoczęło łącznie około 70 osób (42 na pierwszym roku). Ukończyło zdanym pozytywne egzaminem 48 dziewcząt. 5 z nich musiało przerwać naukę z powodu ciąży albo małego dziecka potrzebującego bardziej intensywnej opieki. Zadeklarowały jednak powrót na zajęcia w roku przyszłym. 3 osoby nie podeszły do egzaminu ze względu na stan zdrowia, chcą go jednak uzupełnić. Wszystkie uczestniczki kursu uczęszczały dosyć systematycznie na zajęcia i bardzo ładnie pracowały.

Od września 2017 roku do personelu naszej szkoły dołączy wolontariuszka z Francji, która będzie prowadzić zajęcia z alfabetyzacji i języka francuskiego 2 razy w tygodniu. Myślimy też o zmianie programu zajęć, dołączenie spotkań popołudniowych i podziału na grupy. Razem z księdzem Mirosławem, planujemy rozbudowę naszego Centrum, ponieważ brakuje nam odpowiednich pomieszczeń do nauki kroju i szycia. Chcielibyśmy także ogrodzić posieję wokół Centrum, dobudować kuchnie i zrobić boisko. Te wszystkie nasze inicjatywy polecamy Waszej pamięci w modlitwie.

bouar4Ci z Was, którzy korzystają z Facebooka, pod moim nazwiskiem, mogą obejrzeć zdjęcia i śledzić nasze postępy w nauce.

Jeszce raz bardzo serdecznie Was pozdrawiam i za wszystko dziękuję, niech Dobry Bóg wynagrodzi Wam wszelkie dobro, które ofiarujecie innym, szczególnie naszemu krajowi ciągle nękanemu konfliktem wojennym.

Renata Grzegorczyk
(Pasterzanka)

Możesz przystąpić do programu pomocy:

SA3

bouar5

koniec roku szkolnego (czerwiec 2017)